English Español Deutsch Française Русский Português Italiano

Portugees

Portugese literatuur. Bovendien, vind je andere handige hulpbronnen vinden over het Portugees, zoals woorden, scholen, Portugese literatuur en meer

Portugese Literatuur

Portugese literatuur ontstond in één gebied van Portugal, maar later verspreidde het over verschillende delen van de wereld door de maritiemzee ontdekkingen van de portugezen in de 15e en 16e eeuw. Dit grote avontuur leidde tot een enorme rijke literatuur en was de reden waardoor de taal zich verspreidde.

Voor de engels sprekenden is de bekendste schrijver in het portugees de dichter Luvs vaz de Camoes of Luvs Vaz Camoens (1524-10 juni, 1580), schrijver van epische gedicht, Lusiad.

Verscheidene andere schrijvers en dichters zijn ook internationaal bekend zoals: Ena de Quieros (1845-1900), een van de meest bekende bekende portugese romanschrijvers; Fernando Pessoa (1888-1935), een van de beste dichters in de geschiedenis van de taal; Jorge Amado (1912-2001), een populaire romanschrijver; en Jose Saramago (geboren in 1922) die in 1998 de Nobel prijs voor literatuur heeft ontvangen.

Het Vroege Werk

Literatuur in het portugees verscheen al teksten van liederen, de liefdes gedichten die verzameld werden in cancioneiros (liederen boeken). De vroege gedichten zijn erg beinvloed door de provinciaalse taal en literatuur, maar zij hadden individueel ook wat weg van portugees en galisisch, en daarna een portugees dialect.

Het duurde langer voordat hij schrijven van proza zich ontwikkelde. De religieuze en historische teksten leidde uiteindelijk tot de ridderlijkheid en romantiek, waarvan de voorvader, Amadis van Gaul, waarschijnlijk uit Portugal kwam. Onder de grootste prestaties van de middeleeuwse portugese proza zijn de levendige en goed bewaarde geschriften geschreven door Fernão Lopes (1380-1460) en Gomes Eanes de Zurara (1420-1474). In de 15e eeuw was portugese poëzie duidelijk beinvloed door Spanje, wat gezien kan worden in de Resende´s collectie, Cancioneiro geral (1516)

De Renaissance

De Renaissance heeft welbekende dichters voortgebracht, historici, antiquairs, theologen en moralisten die de 16e eeuw een gouden eeuw maakten.

De beste proza van de 16e eeuw is toegewijd aan geschiedenis en reizen. João de Barros in zijn "Decadas", gevolgd door Diogo do Couto, die met meesterschap de daden die bereikt waren door de portugezen in de ontdekking en verovering van de landen en zeën in het oosten beschreef. Damião de Goes, humanist en vriend van Erasmus, schreef met zeldzame onafhankelijkheid over koning Manuel de Gelukhebber. Bisschop Osorio behandelde hetzelfde onderwerp in het latijn, maar zijn interessante "Cartas" zijn in vulgaire taal geschreven. Anderen die handelden met het oosten waren Castanheda, Antonio Galvão, Gaspar Correia, Bras de Albuquerque, Frei Gaspar da Cruz en Frei João dos Santos.

De achtiende en negentiende eeuw

De 18e eeuw ontwikkelde zich in een literaire revolutie wat de romantische beweging was. Liberale ideën van buitenaf drongen elke tak van het leren binnen. João B. de Almeida Garrett, de hoofdvertegenwoordiger van de door het frans beïnvloede romantiek, had een grote invloed op generaties van dichters, toneelschrijvers en romanschrijvers.

Een groep andersdenkende dichters, waaronder Antero de Quental, Téofilo Braga en Abílio Manuel Guerra Junqueiro, kwamen in opstand tegen de romantiek en beschreven filosofische en sociale ideën. José Maria Eça de Queiroz introduceerde realisme aan de roman en dit was de basis voor de halve eeuw die daarop volgde. Historiografie, een meer beschrijvende dan wetenschappelijk soort, bloeide in de zelfde periode op. Joaquim P. de Oliveira Martins was een van de populairdere schrijvers van die genre.

De twintigste eeuw

De moderne periode van de portugese literatuur stamt terug uit de stichting van de republiek in 1910. Latere geschriften werden gevoeliger voor ontwikkelingen in andere landen. Fernando Pessoa, grotendeels onbekend tijdens zijn leven, zou later uitgeroepen worden tot beste moderne portugese dichter, en José Régio onderscheidde zichzelf als dichter en toneelschrijver.

In het begin van de jaren 70 werd de literaire kring opgeschud door de publicatie van een grote hoeveelheid van verzamelde aantekeningen, verhalen, brieven en gedichten door Maria Isebel Barreno, Maria Teresa Horta en Maria Velho da Costa. Het werd verbannen door zijn erotische en feministische aard, maar na de dictatuur van Salazar in april van 1974 werd het boek in de circulatie gebracht.

Aan het einde van de 20e eeuw kwam ook de portugese literatuur in Afrika in opkomst: in Angola de dichter Agostinho Neto en de romanschrijver Luadino Vieira; in Mozambique, de romanschrijver Luís Bernardo Howana; In de Kaap Verdische eilanden, de romanschrijver Manuel Lopes, Orlanda Amarilis en Manuel Ferreira.